รีวิว Sightless โดนทำร้ายจนตาบอดแต่เธอจะรอดไหม!

เอเลน (มาเดอลีน เพทสช์ นักแสดงสาวจากซีรีส์ Riverdale) นักดนตรีเครื่องสายอนาคตไกลที่ต้องพบกับฝันร้าย เมื่อเธอโดนดักทำร้ายกลางดึกแห่งหนึ่ง เธอถูกฉีดสเปรย์สารพิษเข้าสู่ดวงตาจนไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้อีก ระหว่างที่ถูกนำตัวมาพักฟื้นอยู่ที่คอนโดแห่งหนึ่งเพื่อพักฟื้นและปรับสภาพการใช้ชีวิต เอเลนต้องเริ่มเรียนรู้จากการใช้ประสาทสัมผัสอื่นๆที่เหลืออยู่เพื่อสร้างความคุ้นเคยและใช้ชีวิตให้ปกติ

คงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนที่เคยมองเห็นมาทั้งชีวิต เอเลนเริ่มมีอาการหวาดระแวงจากสิ่งต่างๆรอบตัว เธอกลัวว่าคนร้ายจะกลับมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตามเอเลนอยู่ภายใต้การดูแลของเคลย์ตัน (อเล็กซานเดอร์ คอช) หนุ่มหล่อผู้มีหน้าที่ดูแลชีวิตความเป็นอยู่ อาหารการกินและอัพเดทเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน

ชีวิตตัวคนเดียวท่ามกลางตึกสูง ทำให้เธอเหมือนโดนตัดขาดจากโลกภายนอก จนกระทั่งวันหนึ่งเอเลนได้ยินเสียงดังราวกับคนทะเลาะกันมาจากห้องข้างๆ เธอจึงพยายามจะไปทำความรู้จัก ไม่นานนักลาน่า (ดีเซมเบอร์ เอนชมิงเกอร์) ก็ปรากฏตัวขึ้น ลาน่าอ้างว่าเธอโดนสามีทำร้าย ก่อนที่จะกระซิบเอเลนว่าอย่าไว้ใจใครที่เธอรู้จัก

เมื่อได้ยินดังนั้นเอเลนจึงยิ่งเพิ่มความหวาดระแวงในชีวิตมากขึ้น เธอพยายามจะสืบเสาะว่าจริงๆแล้วสามีของลาน่าเป็นใคร และทำไมเธอจึงต้องมาพักฟื้นที่คอนโดแห่งนี้ แต่ยิ่งเอเลนพยายามกระตุ้นประสาทสัมผัสด้านอื่นมากแค่ไหน เธอกลับพบว่าบางทีภาพจินตนาการในหัวกับโลกแห่งความเป็นจริงนั้นอาจจะไม่ได้เหมือนกันเสมอไป

อันที่จริงวิธีการนำเสนอของ Sightless ที่ว่าด้วยสาวตาบอดประสาทหลอนไปเองนั้นน่าสนใจ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าวิธีการหักมุมของเรื่องนั้น ไม่ได้ยากต่อการคาดเดาว่าคนร้ายจะเป็นใคร หรือแม้กระทั่งการที่หนังเองพยายามย้ำคีย์เวิร์ดนักหนาถึงเรื่องภาพในหัวของนางเอก หรือกระทั่งการทำให้คนดูเห็นคาตาเลยว่า เมื่อนกแก้วในกรงที่มีสีเหลือง แต่เมื่อเอเลนได้รับการบรรยายว่านกมีฟ้า ภาพบนจอนกก็เปลี่ยนไปทันที ทำให้คนดูแทบจะจับไต๋ความลับของเรื่องได้เกือบหมด

ยังไม่รวมไปถึงเมื่อหนังเริ่มคลี่คลายและพยายามเฉลยทุกอย่างออกมา ความไม่สมจริงของเหตุการณ์ต่างๆก็เผยให้คนดูเห็นเต็มไปหมด

สรุปรวมๆคือ Sightless อาจจะดูสนุกสำหรับคนที่ไม่เคยผ่านตากับหนังหักมุมที่มากชั้นเชิง แต่สำหรับคนที่ดูหนังในแนวทางนี้มามากมายแล้ว คงต้องบอกว่าน่าเบื่อและไม่มีอะไรใหม่แม้แต่นิดเดียว